- Vayyyy!!! Spermenn!!!
- Vayyyy!!! Spermenn!!!
20. yüzyılın en büyük keşfi olan G noktası bilimadamları tarafından bulunsa da, yıllardır noktasını arayan vatandaş şaşkın. Malumunuz son dönemde başımıza bir de 4,5G çıktı. Yıllardır bulunamayan noktalar nedeniyle ne evlilikler, ne aşklar bitti. Bu yetmezmiş gibi 4,5G' nin bulunduğunun açıklanması herkesi tedirgin etti. Özellikle erkek meclisinde büyük tedirginlik var.Çoğu çift bu gelişme vesilesiyle ilişkilerini gözden geçirmeye, konu ile ilgili detaylı bilgi almaya çalışıyor. Her konuda “ilerici” söylemlerini dile getiren, hatta konuşmalarında bir türlü “nokta” koyup susmak istemeyen, noktasını kaybetmiş hükümet ise bu konuda sessiz. Hükümet içinde noktasını kaybetmiş milletvekilleri var diyen muhalefet ise hükümeti köşeye sıkıştırıyor. Halk hükümeti köşeye sıkıştıran muhalefet hükümet ilişkisini görmezden geliyor. Umarız bu tedirginlik G noktasız geçen günlerimizin noktalanması ile sonlanır.*Buzdağının görünen kısmı (aysbergin) benzetmesine kıl oluyorum
*Hangimiz bir aysberg değiliz ki zaten
*Hadi küçük dağları ben yaratmadım, şu küçük tepeleri de mi ben yaratmadım ulen!!
*Neptün hacı ya!!!
Yolda karşıdan karşıya geçen kapalı giyimli, saçı görünmeyen, yüzünün yarısını kaplayan siyah gözlüğü olan yani tamamen görünmez olan kadın ... Varlığını diğerlerinden ayırmamı sağlayacak herhangi bir fikir edinmemi istemeyen bu kadın, anayolda karşıdan karşıya tüm trafiği umursamadan aheste aheste yürüyerek geçti. Kadını gördükten sonra böyle kapalı bir toplumda yaşasaydım ben ne yapardım diye düşünmeye başladım. Malum öyle beğenme, hoşbeş etme ihtimali yok tabi, yani kural olarak yasak. Kadın tarafından kendine has düşünceleri nedeniyle ya da tersini yapması durumunda ahlaksız olarak yaftalanmaktan korktuğu için kadının kapanması, karşı cins ile ilgili bilgi edinmemi tamamen engellerdi sanırsam. Malum ortada ahlak polislerinin olduğunu da varsayarsak işimiz bir hayli zor olsa gerek. Bir an için kendimi hayal ettiğim dünyaya kaptırdım ve kendi kendime dedim ki; böyle bir dünyada tabiki de benimde birden fazla eşimin (karımın) olma olasılığı olmalı! En azından bu sayede güzel, hoş, kafa dengi bir insanla karşılaşabilme ihtimalim artardı en azından diye düşünüp, tam da çok eşliliği savunmaya başladığım sırada, yolun ortasında bana doğru gelen arabanın uzun bir frenle durup, kornaya basarak küfretmeye başladığını gördüm. Korna hayalimde savunduğum çok eşlilik fikrini bir anda aldı götürdü. Ne de olsa bir anlık sempatik deşarj, dübür korkusu ... Çok eşlilik fikrini düşünmenin bile çok tehlikeli olduğunu az daha canımdan edecek olan arabanın kornası sayesinde anladım. Umarım bu fikirleri aynı şekilde savunmak zorunda kalacağım bir dişi fenotiple karşılaşmam. Malum kornalar çeşitlidir ( misal godfather müzikli korna ...) ve kimi zaman kaza geliyorum demez, diyemez. 
*Geleceğe o kadar fazla önem verdik ki, bugünü kaçırdık .
*İçime düşen şu yalnızlığı hangi yerçekimsiz gezegen alıp götürür şu bedenimden. Sen mi? Şu kız mı? Şu kadın mı? Şu adamlar mı? Belkide sadece hiçlik... Ne olduğunu hiç bilmediğimiz ...
*İnsanların konuşmayı bıraktığı (unuttuğu) yalansız bir dünyada, herkesin sadece bedeniyle seviştiği bir dünya hiçte fena olmazdı hani ...
*İçime düşen şu yalnızlığı hangi yerçekimsiz gezegen alıp götürür şu bedenimden. Sen mi? Şu kız mı? Şu kadın mı? Şu adamlar mı? Belkide sadece hiçlik... Ne olduğunu hiç bilmediğimiz ...
*İnsanların konuşmayı bıraktığı (unuttuğu) yalansız bir dünyada, herkesin sadece bedeniyle seviştiği bir dünya hiçte fena olmazdı hani ...
Rakıdaki buz gibiydi düşünceleri. 
Önceleri düşüncelerini kabul ettirmeye çalıştı çok.
Direndim, hemde çok. Direniyordum ama farkediyordum ki tamamen reddedemiyordum düşüncelerini. Yani ne kabul ediyordum düşüncelerini ne de reddedebiliyordum. Rakının kendisi gibiydim, buzu kendimden ayrı tutamıyordum. Ama o kendisini anlattıkça içimdeki buzlar eriyor, eritiyor ve vücudumdaki tüm damarlara nüfuz ediyordu. Ve en sonunda beni ele geçirdi. Evet beni ele geçirmiş gözüküyordu ama son sözü daha söylememiştim. Mücadele hala devam ediyordu içten içe. Evet düşünceleri beni ele geçirmişti geçirmesine ama birşeyi farketmemişti. Düşünceleri içimdeki beyazı, o güzel beyazı, rakı beyazını ortaya çıkarmıştı ...
18.06.2010
Önceleri düşüncelerini kabul ettirmeye çalıştı çok. Direndim, hemde çok. Direniyordum ama farkediyordum ki tamamen reddedemiyordum düşüncelerini. Yani ne kabul ediyordum düşüncelerini ne de reddedebiliyordum. Rakının kendisi gibiydim, buzu kendimden ayrı tutamıyordum. Ama o kendisini anlattıkça içimdeki buzlar eriyor, eritiyor ve vücudumdaki tüm damarlara nüfuz ediyordu. Ve en sonunda beni ele geçirdi. Evet beni ele geçirmiş gözüküyordu ama son sözü daha söylememiştim. Mücadele hala devam ediyordu içten içe. Evet düşünceleri beni ele geçirmişti geçirmesine ama birşeyi farketmemişti. Düşünceleri içimdeki beyazı, o güzel beyazı, rakı beyazını ortaya çıkarmıştı ...
18.06.2010
İkisi de çok sessizleşmişti. Kız sol elini sağ elinin içine almış sıkıştırıyordu. Oğlan ise ayağını belli belirsiz sallıyor ve zamanla ivme kazandırıyordu. İkisi de bir ses duymak istiyordu. Birden yanlarında bir ses beliriverdi. Ama bu beklenilen ses değildi. “Ateşiniz var mı?” “Yok, ” dedi oğlan umarsızca. Kız başını denizden yana çevirdi ve dalgaların kıyıya vuruşunu izlemeye koyuldu, oğlan ise elindeki plastik çay çubuğunu katlayarak kırmaya. Her ikisi de konuşmaya yanaşmıyordu. Zaman ilerliyordu ve geleli bir saat olmasına karşılık hiç konuşmamışlardı. Oğlan dayanamadı ve elini ilerdeki adama doğru kaldırdı. Adam, “Oğlum 25 numaranın hesabını götür hemen,” dedi. Ve hesap geldiğinde, her ikisi de birbirine baktı. Kızın gözleri doldu, ama ağlamıyordu, zaten ağlamak da istemiyordu çünkü haklıydı. Oğlanın boğazında kelimeler düğümlendi, boğazı kurudu, yutkunmaya çalıştı ama olmadı. Masaya ümitli bir gelecek hayali ile gelip, ümitsiz ama yeni iki gelecek ile ayrıldılar. *Bu öykü Yeşil Gazete 12.09.2015 tarihinde yayınlanmıştır.
http://yesilgazete.org/blog/2015/09/12/foto-oyku-iki-gelecek/
Sevgi, adanmışlık, bağlılık kelimeleri sanırım hayatımızdaki diğer kelimelerdendaha farklı anlamlar taşıyor. Ya da en azından taşıması gerektiğini
düşünüyorum. Genelde düşündüklerim pratik yaşamda karşılığını , toplumda
görülme sıklığı bakımından pek bulmasada, böyle düşünüyorum. Doğmamızla
beraber yaşam denen garip bir girdabın içine,yakında bir gelecekte girdabın bizi
dışarıya atacağını bilmemize rağmen giriyoruz. Girmemek gibi bir şansımız olmuyor genellikle çünkü kendimizi orada buluyor, orada benlik kazanıyoruz. Bu dönemi herkes kendi bakış açısına ya da çevresine göre şekillendiriyor ve bir şekilde yaşamını sürdürüyor. Yasamının bir varmış, sonra hiç yokmuş olacagını düşünenler içinse sanırım bu macera daha da bir anlam kazanıyor. Bu anlamı da sanırım insanlığımızın, insan olduğumuzun farklı ifade şekileri olan sevgi, bağlılık ve adanmışılıklarda buluyoruz. Bunlar hayatımızda ki amaçlarımız, ideallerimiz oluyor. Çoğu zaman bunların peşinden düşe kalka, her ne pahasına olursa olsun koşturuyoruz. Sevgimize karşılık görmememize karşılık yine de herşey sevdaya dahildir diyip sevmeye devam etmiyor muyuz? Bize çok ağır yükleri sorumlulukları, cezaları olmasına karşı kendi yarattığımz tapınaklara hergün her koşulda tapmaya devam etmiyor muyuz? Ya da elimizde olan biten herşeyi sevdiğimiz , emek verdiğimiz, düşlediğimiz herşeyi ölümü de göze alarak, arkamıza bakmadan bırakıp, ilkelerimiz ve inançlarımız doğrultusunda hareket etmiyor muyuz? Bunların hepsinin
cevabı sizde de evet olarak yankılanıyorsa, muhtemelen sizde benim gibilerdensiniz. Bunların sizi pişirdiğini, insanlaştırdığını, daha da ötesi benliğinizi ve kendinizi keşfetmenizi sağladığınızı düşünüyorsunuzdur sanırım. İşte bu sevgi,bağlılık,adanmışlığın bulunduğu yaşamları farklı sebeplerle,farklı yer ve ülkelerdeki, kenara savrulmuş olan insanları,kültürlerin buluştuğu, iç içe girdiği, ülke sorunlarını günlük yaşamda gözümüzün önüne ufak karelerde sokan , insanları nasıl bir yerden bir yere savururken ortak bir paydada buluşmalarını sağladığını işte Yaşamın Kıyısında bütün olarak bulabileceksiniz sanırım. Ben izledim, bunları buldum. Peki siz neler buldunuz...
14.04.2008
Ülkemizin ABD'ye bağımlı olduğunun,tek başına karar veremediğinin görüldüğü şu günleri, zamanında gören ve isyan eden Nazım Hikmetin ünlü şiiri VATAN HAİNİ'nin eşsiz yorumu mutlaka izleyin.
VATAN HAİNİ
"Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ. Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz, dedi Hikmet. Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ." Bir Ankara gazetesinde çıktı bunlar, üç sütun üstüne, kapkara haykıran puntolarla, bir Ankara gazetesinde, fotoğrafı yanında Amiral Vilyamson'un 66 santimetre karede gülüyor, ağzı kulaklarında, Amerikan amirali Amerika, bütçemize 120 milyon lira hibe etti, 120 milyon lira. "Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz, dedi Hikmet Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ." Evet, vatan hainiyim, siz vatanperverseniz, siz yurtseverseniz, ben yurt hainiyim, ben vatan hainiyim. Vatan çiftliklerinizse, kasalarınızın ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan, vatan, şose boylarında gebermekse açlıktan, vatan, soğukta it gibi titremek ve sıtmadan kıvranmaksa yazın, fabrikalarınızda al kanımızı içmekse vatan, vatan tırnaklarıysa ağalarınızın, vatan, mızraklı ilmühalse, vatan, polis copuysa, ödeneklerinizse, maaşlarınızsa vatan, vatan, Amerikan üsleri, Amerikan bombası, Amerikan donanması topuysa, vatan, kurtulmamaksa kokmuş karanlığımızdan, ben vatan hainiyim. Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla : Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ.
*Olası görüntüleme sorunları için youtube adresi:http://www.youtube.com/watch?v=aiAWmexF8ZA
03.11.2007
VATAN HAİNİ
"Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ. Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz, dedi Hikmet. Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ." Bir Ankara gazetesinde çıktı bunlar, üç sütun üstüne, kapkara haykıran puntolarla, bir Ankara gazetesinde, fotoğrafı yanında Amiral Vilyamson'un 66 santimetre karede gülüyor, ağzı kulaklarında, Amerikan amirali Amerika, bütçemize 120 milyon lira hibe etti, 120 milyon lira. "Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz, dedi Hikmet Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ." Evet, vatan hainiyim, siz vatanperverseniz, siz yurtseverseniz, ben yurt hainiyim, ben vatan hainiyim. Vatan çiftliklerinizse, kasalarınızın ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan, vatan, şose boylarında gebermekse açlıktan, vatan, soğukta it gibi titremek ve sıtmadan kıvranmaksa yazın, fabrikalarınızda al kanımızı içmekse vatan, vatan tırnaklarıysa ağalarınızın, vatan, mızraklı ilmühalse, vatan, polis copuysa, ödeneklerinizse, maaşlarınızsa vatan, vatan, Amerikan üsleri, Amerikan bombası, Amerikan donanması topuysa, vatan, kurtulmamaksa kokmuş karanlığımızdan, ben vatan hainiyim. Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla : Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ.
*Olası görüntüleme sorunları için youtube adresi:http://www.youtube.com/watch?v=aiAWmexF8ZA
03.11.2007
