Önceleri düşüncelerini kabul ettirmeye çalıştı çok. Direndim, hemde çok. Direniyordum ama farkediyordum ki tamamen reddedemiyordum düşüncelerini. Yani ne kabul ediyordum düşüncelerini ne de reddedebiliyordum. Rakının kendisi gibiydim, buzu kendimden ayrı tutamıyordum. Ama o kendisini anlattıkça içimdeki buzlar eriyor, eritiyor ve vücudumdaki tüm damarlara nüfuz ediyordu. Ve en sonunda beni ele geçirdi. Evet beni ele geçirmiş gözüküyordu ama son sözü daha söylememiştim. Mücadele hala devam ediyordu içten içe. Evet düşünceleri beni ele geçirmişti geçirmesine ama birşeyi farketmemişti. Düşünceleri içimdeki beyazı, o güzel beyazı, rakı beyazını ortaya çıkarmıştı ...
18.06.2010
0 yorum:
Yorum Gönder